bana ait mahrem vesikalar

kendime yaptığım hatırlatmaların
içinden çıkamadığım
muhtelif zamanlarda,
ölümden beter gibi yaşamak.
sayfiyemden açılan bir dünya var,
ancak tek vazifem
hiçbir işe yaramamak

bir zamanlar hoşlandığım
sepya şallı kadınlar,
albümlerden kopardığım
bana ait, mahrem vesikalar
göğe diktiğim kahkahalar;
benim güzel günlerim,
gençliğim ve ebediyen
var olmayacağım gerçeğim.

ben, dün vardım
yarın da
bugünü anlatırım;

zira yaz uzuyor,
ömür kısalıyor.