nihavend makamında sallanan bir salıncaktım, bir ağrı oturdu şuracığıma
çay içmeyi sevmiyorum bok var çünkü çayda şair adam çay içmek zorunda mı? istemiyorum seninle yaşamayı istemiyorum yaşlanmayı da. düş ulan yakamdan artık amına koyduğum evladı seni banane duşunu düşlerle mi alırsın götüme mi sokayım kırgın bir çiçeksen seni inan umrumda değil çocukluk travmaların banane evine alacağın davlumbazdan bebek beni zorluyorlar anlamıyorsun ağzımı bozduysam affet ağzıma sıçayım lakin şiir sokak kadını mı mna koyayım sokakta ne işi var diyorum anlamıyorsun bebeğim anlamıyorsun eskiyecekse allar hiç üstüme giymeyim maziye dönüp içmek için sardığın adıyaman tütününü hele o tütünü var ya sevgili o tütünü ben zincirli bir ay ışığında sikeyim hayat kadını ol hayatımın kadını olacağına