"Kucak dolusu sevgiler," -O*****n P*******r.

Şu hayatta ne kadar şeye hayranım lan. Çok ciddiyim ama, fanatizm beter şey derlerdi inanmazdım, şimdi görüyorum hakikaten fenaymış. Bir şeyin tişörtünü alacağım diye ne kadar ter döküyorum bilemezsiniz. Hayır, üzerinde Spurs yazınca ne olacak sanki? Güzel olacak güzel. Fanatizm diyordum. Nedendir, niyedir bu bağnaz sevgi? Sizi bilmem ama ben kendi sorunumu buldum sanırım. Herkes özeldir. Herkes böyle düşünür en azından. Hayatı birinci gözden yaşayan mahlukatlarız biz, haliyle kimse bizden daha önemli olamaz fakat daha etkileyici olabilir. Bildiniz, fanatizmin başladığı nokta budur işte. Ağzınızı açık bırakan adamı sevmemeniz için bir neden var mıdır? Ben sevmeniz için bir neden vereyim, o adam bizim isteyip yapamadığımız şeylerin canlı bir örneğidir. Michael Jordan'ın çok meşhur bir smacı vardır, bilmem hatırlar mısınız. Patrick Ewing gibi bir dozerin üzerinden asılmıştır turuncu pota çemberine. O smacı gördüğüm günden beri Jordan'ı çok severim. Neden mi? Çünkü aynısını yapabi...

Tatlı düşleri vardı kadının. Birbirini kovalayan günlerden bir gün, aşkına daha çok aşık olmuştu kadın. Kadın gençti, kimileriniz ona 'kadın' değil 'kız' bile diyebilirsiniz hatta, fakat ben ona kadın demeyi seçtim, çünkü orada gördüğüm düpedüz bir kadındı, kız değil. Her öyküye bir de adam lazımdır ya... Kadının aşkı genç bir adamdı. Açık, sakalsız, temizdi yüzü. Açtı mı insanın ruhunu emen kara gözleri vardı. Kadını soracak olursanız, kendisi hakkında bir şey söylemeyeceğim. Bundan bir buçuk sene önceydi. Şehir soğuk ve yağmur altında, ağaçlar ise yapraklarına küseli çok olmuştu. Sevimsiz apartmanların sevimli pencereleri bile sonbahar kokuyordu. Kedi ürkek, köpek ıslak, kuş ise kayıp ve üşümüştü. Sokaklar asfalt ve taşlara çok uzak toprak kokuyordu garip bir şekilde. Deniz ise her zamankinden daha cazip değildi, rüzgarla eğlenirdi o havalarda. Sonra bir ara kadın adamı gördü. Gördü ve sonbahar koktu yüreğinin taa içi. Isınıverdi nasılsa. İhtiyacı yoktu belki de elind...