"Kucak dolusu sevgiler," -O*****n P*******r.

*İnsan gibi davranan hayvanlar sevimli değil korkunçtur. Yolda makas yapan aracın sürücüsünün bir köpek olduğunu gördüğünüzde, bana hak vereceksiniz. *Bir insanın en masum olduğu an, bu masumiyetten bir parça bile faydalanamazsınız. Çünkü bunun farkında olmayacak kadar masumdur. *Kelimeler boğazda düğümlenmez. Dişler kapalı olduğundan dolayı kelimeler, siz yutkunurken geri gitmiştir bile. *Aşk, özeldir; ama aynı zamanda da çok sıradandır. Özel olmasının sebebi, kendisi gibi biyolojik bir olay olan bel fıtığından farklı olarak edebiyatta, felsefede ve neredeyse bütün sanat/bilim dallarında sözü geçer. Sıradan olmasının sebebi ise, bel fıtığından bile daha çok konuşulan bir biyolojik olay olmasıdır. *Bir çift kanadınızın olması o kadar iyi değildir; çünkü unutmayın, yaz gecelerinde incecik pikeyi bile üzerinizden atıyorsunuz. *Bir eşyanın kaybolması, o eşya aranırken eşelenip sağa sola atılan diğerleri için toplu katliamdır. Bu katliamın boyutu, aranan şeyin aciliyeti ile doğru, boyutu i...

Ben yine bana çok derin, çok felsefi düşünmenin ve "felsefeci" olmanın saçma olduğunu düşündüğüm (bkz:Sonuncuyu Ben Yedim) bir ruh halinde yazıyorum bu yazıyı. Baştan uyarayım da, sonra "moruk bu ne yaaa?" falan demeyin. Duygularımızın tavırlarımızı etkilediği konusunda hemfikiriz sanırım. Dün gece rüyamda yaşlı bir adamla bunu tartışıyorduk. Evet, saatlerce bunu tartıştık. Yemyeşil ve bomboş bir düzlükteydik, güneş batıyordu, ve turuncuydu gökyüzü rüyamda. Biz ise tahta, küçük bir masanın iki ucunda oturmuş, bu gereksiz muhabbeti yapıyorduk. Hayır adam ak sakallı dede gibi konuşmuyor ki, bana bir faydası yok yani. Konuşurken içimden "anlamıyor, anlamıyor basmıyor kafası" diye düşünüyordum. Bir süre sonra "bana bak..." diye başlayan cümlelere başladım, tahammülsüzlüğüm artıkça bu cümlelere "lan" eklendi. En sonunda bağırıyordum. Neyse, şimdi yaşlı adam da olmadığına göre meseleyi anlatabilirim. Güneş batarken, aydınlık -güneşli değil, h...