Çukurun Sonu
Hayat nereye gidiyor acaba? Sonunu sormuyorum bakın, biliyorum sonunun ölüm olduğunu. Sorun şu ki, 10 yazımın 8 inde hayatı ve ölümü ele alıyorum lan. Aslında yazma kabızı olduğum ve yazmak istediğim zamanlarda bu klişe konudan giriyorum, sonra da fal gibi açılıyor allahsız, ben de ne yazacaksam yazıyorum. Hepimizin başlangıç hikayesi aynı. Bir şekilde babanız ve anneniz birbirleriyle biraz eğlenme ya da direkt sizleri yaratmaya karar vermişler, orada bir şeyler olmuş ve bir süre sonra siz olmuşsunuz. (Güzel bir başlangıcı var lan, aslında dinlesem mi devamını da?) Bu sizin seçimimiz değil. Bu manidar ebeveynlerinizin seçimi değil mi? Peki bu yaşımıza gelmiş olmanıza ve kararlarınızı kendiniz verebiliyor olmanıza rağmen neden hala anne ve babanızın aldığı karardan sapmıyorsunuz? Yaşam gibi ölümün de ardında farklı ve belki de daha güzel bir yer olup olmadığını nereden biliyorsunuz? Denemeden bilemezsiniz, denemeye değer mi? Göt korkusu bi'tanem, göt korkusu. Yani korkunun illa ki ...