"Kucak dolusu sevgiler," -O*****n P*******r.

üstümden geçti bulut öleceğim, bir umut dünya geniş bir kafes ....yorulmuşum. kafeste ölmek bin türlü varoluşum adeta            tükenişime övgü.

odan manzaram sokağın orman şiir yazacak hiç kimsem yok esasında. içim hüzünden çok ışıksızlıktan kapkara. aslında, bu gibi akşamlarda, tam da bu saatlerde söylenebilecek çok şey geliyor insanın aklına, ama ne desem boş olacak, belki yalan. o yüzden çok düşünüp az konuşmayı düşündüm ve dürüst olmakla başlayayım dedim. dürüst olacağım: şiir yazacak hiç kimsem yok esasında. yıllarım yalan söylemekle geçmiş olabilir, yani şöyle bir bakınca bu özlemek ve delicesine sevmek bir noktada seven halimi giyinip konuşmaktan öteye gidememiş çoğu zaman. arayacak daha iyi bir şey mi bulamadım bilmiyorum ama her küçük yakınlaşma ve hoşlantımı kuzey yıldızım yapıyor oluşum yaşanmış olan her şeyi -başkasına anlatmak için dile getirdikçe fark ettiğim üzere- anlamasız bir laçkalığa sürükledi. hayatımın aşkları kadar hayatım olsaydı, karşıdan karşıya geçerken önce sağa, sonra sola, sonra tekrar sağa bakmazdım. Böyle işte. "Yüzünü içine çevirip konuşmaktan hoşlanan bir insanım," diyeceğim fakat he...