Andante
Canım. Üzerimizden aylar geçti, ben ilk defa sana yazıyorum. Bazı şeyleri sindirmem zaman aldı ve inan bana renkler ve sesler normale döndüğü gibi bu yazının başına oturdum. Senin eksikliğinde onlarca şey yazdım ve yayınladım, öylesine korkmuşum ki içinde bulunduğum durumu eşeleyip sıcak küllerini elime almaktan, yazdıklarım hep benden çok uzak gerçeklikleri yansıtan hayal ürünü şeylerdi. Şimdi bile oturup düşününce çok zor geliyor, görüntülerin, yazdıkların ve günün herhangi bir saati arkana yaslanıp bana fısıldadıklarının yüzdüğü hatıralarının seline kapılıp elimde sadece hayalinin olduğunu hatırlamak. Bütün bunlar da ergen kusmuğu deli saçması şeyler esasında. Böyle cümleler kurar hale geliyorum seni düşününce. Çok soğuktu havalar, biliyorsun. Ardından kış geldi, yarım asırdır esmediği kadar soğuk esti rüzgâr. Çeşmeler dondu, sitemizde buz tutan çoçuk havuzunun üzerinde çocuklar tepindi. Buralar soğuk olmuyor diye hiç almadığım, almadığım için sahip olmadığım kalın kıyafetlere sarın...