bir punchline olarak 'iyi günler'
beklettiğim için kusura bakmayın, yazıyorum. geçen gün goygoyla karışık 2000ler techno müziği ve intihar etmek üzerine bir iki kelam etmiştim. insanın meyveyi nereden toplayacağı bazen belli olmuyor, zira ben bu başlığı atarken elimde başlığın kendisinden ve başlığın isim babası olan -iki yıl kadar evvel gördüğüm- bir tivitır biosundan başka hiçbir şey yoktu elimde. ölü doğmuş bir yazıyı diriltmeye uğraşacaktım, onun yerine sizin de yüksek müsaadenizle koyuyorum götüne, bambaşka bir konuyu ele alıyorum. taraf seçmek ne menem şey değil mi? şu blogu açana ve burada yazana kadar bu 'taraf seçmek', 'kendini gerçekleştirmek' vesaire konularını işlemek çok da huyum değildi ama görünen o ki bunu huy edinmişim kendime, çünkü yine bu konu etrafında döneceğim, bir iki küçük dokunuşla farklılaşacak konu öyle ya da böyle. dokunuşun küçük olması önemli, çünkü radikal değişikliklerle bir uçtan ötekine yol almayı seçersek, çok da yol kat etmiyoruz. tercihlerin tezat oluşu, sanılanın a...