"Kucak dolusu sevgiler," -O*****n P*******r.

Pesimist biri değilim ben. Sadece son zamanlarda iyi şeyler söylemek bana dokunuyor. Alerji gibi düşün bu aksiliğimi, kaşıntısı var iyiliğin, düzgünlüğün. Allah kahretsin ki yapamıyorum kaşımadan, ara ara kaşıyorum, bundandır hiç bir insan aksiliğimi ve pisliğimi ciddiye almıyor. İyi şeyler ile aram iyidir. Zaten iyi şeyler arası iyi olunması gereken şeylerdir, iyiyi iyi iyi yapar, iyinin yanında bir kötü iyiyi kokutur, değiştirir. Basit cebir. Kanamanı izlemek iğre., sadece yapamıyorum, kapatamıyorum göz kapaklarımı. Bakışlarımı kaçırmanın çok korkakça olacağını söyleyip duruyorum kendime, sanki gözlerimi sana dikip acı çekmek bir çareymiş gibi. Orada durman hoşuma gitmiyor değil, senin son anlarını izliyor olmak hoşuma gitmiyor değil... Acı çekiyorum fakat acıtan şey tatlı ve beni çağırıyor. Ölümünü, çaresizlikten ses bile çıkaramayışını görmek garip bir şekilde yapış yapış tatlı işte. Sapık ve hastalıklı olduğumu kimselere söyleme, olur mu? Ben öleceğim, bunu biliyorum. Ölürken seni...

Seni seviyorum. Eğer bir şans insanın eline bir kere geçiyorsa gerçekten, sen gerçek olamazsın. Gölgen küçük ve sevimli, fakat çam ağacından farklı olarak güvende hissettiriyor kafam sütlaca dönse de güneşin altında. Ellerin nedir bilmiyorum ama ne değildir biliyorum. Bir otobüs direği değil mesela, çünkü sıcak değil ve tuttuğumda elimden kaymayacağını ve beni bırakmayacaklarını biliyorum. Bir yokluk gibisin, ya da bir tuval. Eksik bir şeyler var, bu eksikliği görüp kapatacak birini arıyorsun belki de ama benim işim ne boşluk ne de tuval, benim işim boş defterler ve sen de defter değilsin, bu yüzden yeni sanatımı öğrenirken çok kereler üzdüm ve üzeceğim seni, üzgünüm. Bir kedisin sen. Özür dilerim kedicik.